O sabah daha güne yeni başlamışken elime gelen o kitle, benim için zamanı aniden durdurmuştu.
Tam bir yıl önce bugünlerde, hayatımın kendi normal akışında ilerlediğini sanıyordum. Planlarım, yapacaklarım ve geleceğe dair biriktirdiğim küçük hayallerim vardı. Sonra bir gün, hiç beklemediğim bir anda, meme kanseri olduğumu öğrendim.
Şok ve Kabulleniş: “Neden Ben?” Sorusunun Ötesi
İnsan böyle bir haberi aldığında ilk ne hissedeceğini önceden kestiremiyor. Ben de bilmiyordum. Korktum; hem de çok korktum. Ağladım, öfkelendim, bazen de derin bir hissizliğin içinde kayboldum.
Ama bugün dönüp baktığımda çok net görüyorum: Asıl kırılma noktası teşhisi aldığım o ilk gün değildi. Asıl kırılma noktası, ertesi sabah uyandığımda verdiğim o büyük karardı. Çünkü önümde iki net yol uzanıyordu: Ya hayatımın geri kalanını “Neden ben?” sorusunun karanlığında tüketecektim ya da bütün korkularıma rağmen doğrularak “Peki, şimdi ne yapıyoruz?” diyecektim.
Bu Bir Kahramanlık Değil, Hayata Tutunma Hikâyesi
Bu süslü bir kahramanlık hikâyesi değil; bu, benim en yalın haliyle hayata tutunma hikâyem. Tedavi boyunca korktuğum, yorulduğum ve güçlü görünmek istemediğim günler de oldu elbet. Ama her şeye rağmen gülümsemeyi seçtim. Belki içim çok acıdı, belki geceleri yalnız kaldığımda korkularımla baş başa kaldım ama dışarıya her adım attığımda yaşamın hâlâ benimle olduğunu kendime hatırlattım.
Bu zorlu ama dönüştürücü süreçte kendime dair çok şey öğrendim:
- Doktorlarıma sonuna kadar güvenmeyi,
- Bedenimle kavga etmek yerine onu şefkatle dinlemeyi,
- Yalnız yürümek zorunda olmadığımı fark edip yardım istemeyi,
- Ve her sabah yeni güne yepyeni bir şans daha vermeyi…
İçimizdeki Gerçek Güç: “İşte Buradayım”
Hayatın getirdiklerini ben seçemedim; sadece kabul ettim. Ama onların karşısında nasıl bir duruş sergileyeceğimi tamamen ben seçtim. Belki de insanın gerçek gücü tam olarak burada, bu seçimde saklı.
Çoğu zaman ben bile kendime inanamadım. İçimdeki potansiyelin, dayanıklılığin ve yaşama tutunma isteğinin bu kadar devasa olduğunu süreçten önce bilmiyordum. Ama şimdi biliyorum. Ve işte tüm benliğimle buradayım.
Hazırsanız başlıyorum.
Ben Gizem Şahin. Bundan tam bir yıl önce, meme kanseriyle mücadele etmek için hayatını yeniden kurmaya karar vermiş; bugün ise yaşadıklarını paylaşarak başka kadınların yoluna ışık tutmak isteyen bir kadınım.
Ve kendimi çok seviyorum.
